SEVGİ ÜZERİNE

 14 Şubat’a istinaden;

 

“Sevgi neydi?” desem aklınıza ilk önce emekti demek gelir. Ve daha nice kelimeler, cümleler…Aşk ne desem sayısızca kişi, cümle, dize gelir aklımıza. Aşkı ve sevgiyi güzel kelimelerle, güzel insanlarla tanımlamak sevgiye ve aşka bakışımızın ne denli muazzam olduğunu, kötü yanının olmadığını anlayabiliriz.

 

Peki bakışımız bu denli muazzamken niye birileri aşk ve sevgi adı altında kurban veriliyor? Çok düşündük çok sorduk bu soruyu, birilerinin sevgiyi nefes vermek değil de nefes kesmek için kullandığını. Çünkü bunlar sevginin tanımını, aşkın tanımını naif bir dille yapmıyorlar varsa yoksa köhne düşüncelerinin karanlık odalarındaki yaratıkların gördükleriyle bakıyorlar. Sevginin saygıyla bir bütün oluşunu, köle efendi olmadığını bilmiyorlar.

Hayır denmişse zorlanmayacağını birisinin seni istemediği için gururun, onurun kırılmayacağını; gururunu, onurunu kötü şeyler yaparak geri kazanılmayacağını bilmiyorlar. Ama bir gün öğrenecekler. Sevmek, şiddeti meşrulaştırmaz, sevmek kötü hissettirmez, korkutmaz. Ümit Yaşar Oğuzcan’ın bir şiirinde sevmenin

“Bir gün o seni hiç,

ama hiç sevmediğini söylese bile,

senin sevginde azalma olmayacaksa

ve ölünceye kadar onu aşkların

en ölümsüzü ile sevebileceksen;

işte o zaman

onu seviyorsun demektir.”    diyerek doğrusunu anlatıyor şair bize.

14 Şubat Sevgililer Gününüz kutlu olsun, sevgiyi bir ömür her gün aynı heyecanla geçirmeniz dileğiyle.

                                                                                                        
Ebru Yağmur KARTAL